Η μοναχικότητα ως πλεονέκτημα

Υπάρχουν άνθρωποι που είναι μοναχικοί και υπάρχουν και άνθρωποι που είναι μόνοι. Η πρώτη περίπτωση ορίζεται από μια γενικότερη στάση ζωής που περιέχει την απομάκρυνση από το κοινωνικό σύνολο από επιλογή, και η δεύτερη περίπτωση περιλαμβάνει συγκυριακές καταστάσεις απομόνωσης που δεν είναι πάντα από επιλογή.

Πολύ συχνά, οι άνθρωποι χαρακτηρίζονται συνολικά με βάση τον βαθμό κοινωνικότητας τους: τα άτομα που κάνουν εύκολα παρέες ή έχουν έναν ευρύ κύκλο γνωστών και φίλων , αυτόματα χαρακτηρίζονται θετικά. Από την άλλη πλευρά , ένα άτομο που είναι μοναχικό , αυτόματα εδραιώνεται στο μυαλό των περισσοτέρων ως άτομο «παράξενο» ή και «προβληματικό». Είναι όμως πάντα έτσι;

Στην πραγματικότητα ο βαθμός των κοινωνικών μας αλληλεπιδράσεων μεταβάλλεται ανα χρονική περίοδο και εξαρτάται τόσο από την συναισθηματική μας κατάσταση όσο και από την ψυχολογική μας, σε συγκεκριμένες περιστάσεις. Φυσικά τα πλεονεκτήματα από την κοινωνική μας αλληλεπίδραση είναι πολλά με σημαντικότερο αυτό της αύξησης της αυτοπεποίθησης μας. Επιπλέον η συναναστροφή μας με άλλους ανθρώπους ενεργοποιεί τόσο την πνευματική όσο και την συναισθηματική μας διέγερση.

Ποια είναι όμως τα πλεονεκτήματα της μοναχικότητας;

Αν φυσικά εξαιρέσουμε την μοναχικότητα που οφείλεται σε εκδήλωση ψυχικής ασθένειας (όπως το κοινωνικό άγχος) ή σε έλλειψη κοινωνικών δεξιοτήτων, η διαδικασία της ενδοσκόπησης προϋποθέτει την μοναχικότητα. Εξάλλου η μοναχικότητα προσφέρει μια καλύτερη απόσταση στην θέαση των γεγονότων και αυτό διευκολύνει την λήψη αποφάσεων και την οργάνωση μελλοντικών σχεδίων, μικρών ή μεγάλων. Επίσης προσφέρει μια ανακούφιση από τις κοινωνικές «απαιτήσεις» και πιέσεις , πράγμα που σταδιακά αυξάνει την εμπιστοσύνη του ατόμου στον εαυτό του και την ανεξαρτησία του. Τέλος όλο αυτό μπορεί να οδηγήσει στην βελτίωση της ικανότητας για διαπροσωπικές σχέσεις, κάτι το οποίο προοδευτικά θα μειώσει την μοναξιά ακόμα και του μοναχικού ανθρώπου.

©www.mersinias.gr