Οι γυναίκες , ειδικά τα κορίτσια νεαρότερης ηλικίας  που ουσιαστικά χτίζουν την ταυτότητά τους, δείχνουν να έχουν να επιλέξουν ανάμεσα είτε στο «είμαι έξυπνη»  είτε στο «είμαι όμορφη, ελκυστική». Κι αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω των σεξιστικών σχολίων που γίνονται συχνά αποδέκτες στο εφηβικό και μετα-εφηβικό περιβάλλον τους , αλλά και αργότερα ,για παράδειγμα, στον χώρο εργασίας τους.

Αισθάνονται με αυτόν τον τρόπο ότι ισορροπούν μονίμως σε ένα τεντωμένο σχοινί και ανάμεσα στο ποια πλευρά να διαλέξουν, καθώς τελικά ο συνδυασμός και έξυπνη και ελκυστική φαντάζει αδύνατος για τις ίδιες. Ο σεξιστικός εκφοβισμός δεν γίνεται μόνο δια ζώσης. Υπάρχει επίσης αύξηση του σεξισμού διαδικτυακά, με πρόσφατη μάλιστα έρευνα να δείχνει πως τα κορίτσια γίνονται θύματα σεξουαλικών μηνυμάτων από την ηλικία των επτά χρόνων. Τα θύματα της διαδικτυακής κακοποίησης, είναι συντριπτική τους πλειοψηφία κορίτσια.

Το σεξ είναι μια υπέροχη πράξη για κάθε άνθρωπο, αλλά υπάρχουν και στιγμές στην ζωή του καθένα μας, που το σεξ μπορεί να αποτελεί πρόβλημα. «Πότε ξέρω αν πρέπει όντως να επισκεφθώ ψυχολόγο για θέμα μου στο σεξ;» Είναι η συχνότερη ερώτηση των περισσότερων ανθρώπων.

Η απάντηση σε αυτό είναι πολύ συγκεκριμένη. Εάν έχεις ήδη ανησυχίες αν πρέπει να επισκεφθείς ψυχολόγο ή όχι, είναι ο ισχυρότερος δείκτης ότι ναι, το χρειάζεσαι και πρέπει να το κάνεις. Πέρα από αυτό φυσικά όμως και υπάρχουν και πιο συγκεκριμένα σημάδια που θα πρέπει να ληφθούν υπόψιν από τον καθένα. Τα κυριότερα σημάδια χωρίζονται σε δυο κατηγορίες. Η πρώτη αφορά τα ζευγάρια, και η δεύτερη αφορά τα άτομα.

Τα ζευγάρια συνήθως έρχονται για ζητήματα σεξουαλικής απόκρισης ( μειωμένη επιθυμία, διέγερση και στύση, ανεσταλμένο οργασμό). Τα μεμονωμένα άτομα, συνήθως γυναίκες, έρχονται με ζητούμενο την επίλυση σε θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού, καταναγκαστική ή παρορμητική σεξουαλική συμπεριφορά, σεξουαλικό τραύμα , ενοχή ή σύγχυση , και εικόνα σώματος.

Οι υγιείς σχέσεις βασίζονται στην εμπιστοσύνη και στον αμοιβαίο σεβασμό, που οδηγούν στην ασφάλεια και την πρόοδο. Κάθε άτομο μέσα σε μια σχέση πρέπει να νιώθει ότι αγαπιέται , ότι είναι αποδεκτό, και ότι είναι ασφαλές να εκθέσει τα τρωτά του σημεία και τις αδυναμίες του. Αυτή είναι η βάση για μια καλή και δυνατή σχέση με διάρκεια στον χρόνο. Φυσικά όλοι μας κατά καιρούς δεν καταφέρνουμε να ανταπεξέλθουμε τέλεια σε αυτό. Κατά περίπτωση ίσως χρησιμοποιούμε passive aggressive τακτικές για να εκφράσουμε τον πόνο μας ή για να εκφράσουμε την αντίθεση μας σε μια διαφωνία. Μπορεί επίσης να έχουμε πει ψέματα ή λόγια που πόνεσαν τον άλλον, ουσιαστικά για να αντιμετωπίσουμε τον δικό μας πόνο ή θυμό. Αυτή η συμπεριφορά δεν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για οικειότητα και εμπιστοσύνη.  

Υπάρχουν όμως....

Πολλά ζευγάρια που έρχονται για θεραπεία με ρωτούν: είναι φυσιολογικό να μιλήσω στον/ στην σύντροφό μου για τις φαντασιώσεις μου; Κι αν το πάρει στραβά; Μήπως αυτό χαλάσει την σχέση μας; Κι ενώ μου μιλάνε εύκολα ο καθένας χωριστά για τις φαντασιώσεις του, τους είναι πολύ δύσκολο να κάνουν το ίδιο μπροστά στον σύντροφό τους.

Η φαντασία είναι η βάση της δημιουργικότητας και φέρνει στο ζευγάρι αυτό που οι ψυχολόγοι ονομάζουμε  δημιουργική οικειότητα.

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970 κανείς δεν αναφερόταν σε προσβλητική ή και επιζήμια συμπεριφορά ανάμεσα σε ένα ζευγάρι. Η σχέση τότε θεωρούνταν ένα εντελώς ασφαλές μέρος. Η βία ήταν κάτι που συνέβαινε στα μπαρ ή στους δρόμους.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι η βία στο σπίτι είναι κάτι, δυστυχώς, πάρα πολύ συχνό. Σύμφωνα με στοιχεία του 2014 περισσότερες από 4 εκατομμύρια γυναίκες στην Αμερική δέχθηκαν σωματικές επιθέσεις από τον σύντροφό τους μέσα στο συγκεκριμένο έτος. Η βία επίσης συμβαίνει συχνά και σε ομοφυλόφιλες σχέσεις κάτι που δεν συζητιέται συχνά, καθώς και σε άντρες σε ετεροφυλόφιλες σχέσεις. Σε μια 4ετία μέσα, στην Αμερική οι θάνατοι σχεδόν 11.000 ατόμων προέκυψαν εξαιτίας συντρόφου, με τις γυναίκες να παρουσιάζονται σε διπλάσιο ποσοστό ως θύματα από ότι οι άντρες.

Σε αρκετούς ίσως, έχει τύχει ενώ συναντάμε  και γνωρίζουμε έναν αντικειμενικά όμορφο άνθρωπο, αυτός να μην μας κάνει «κλικ» εξαρχής, και να μας προκαλεί αποφυγή ή ακόμα κι απέχθεια. Από την άλλη πάλι, να συναντάμε έναν άνθρωπο , ίσως όχι και τόσο γοητευτικό, που όμως νοιώθουμε ότι απλά δεν μπορούμε να αντισταθούμε από το να είμαστε συνεχώς δίπλα του. Αυτό λοιπόν που λέμε «υπήρχε χημεία» μεταξύ μας είναι πραγματικότητα; Κι όταν λέμε «χημεία» εννοούμε πράγματι χημικές ουσίες; Η επιστήμη απαντά ναι.