Μια νέα μελέτη που έγινε από το νοσοκομείο Northbay και το UC Berkeley διαπιστώνει ότι μια απλή πρακτική αίσθησης δέους μπορεί να μας κάνει να νιώσουμε αίσθημα διαχρονικότητας κι αυτό να αποβάλλει άγχος, την μοναξιά που νιώθουμε και να μειώσει την κατάθλιψη. Το δέος δείχνει να ανακουφίζει ακόμη και από τον πόνο. Ενώ η "The Awe Study", όπως έχει ονομαστεί, δεν έχει ακόμη επίσημα δημοσιευτεί, ωστόσο οι συγγραφείς της Jake Eagle και Michael Amster, θέλοντας να βοηθήσουν τους εργαζόμενους στην υγειονομική περίθαλψη και τα μέλη της ιατρικής κοινότητας τα οποία δοκιμάζονται σκληρά και ψυχικά (πέρα από σωματικά) κατά τη διάρκεια της πανδημίας, έχουν μοιραστεί στοιχεία αυτής τους της έρευνας σε επίσημα κανάλια.

Κατά Freud η κατάθλιψη είναι θυμός ο οποίος είναι στραμμένος προς τον εαυτό μας. Αν και απλοϊκή αυτή η προσέγγιση, πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει ισχυρή σύνδεση μεταξύ αισθήσεων θυμού και κατάθλιψης. Μελέτες έχουν δείξει ότι το 1/3 ατόμων με κατάθλιψη εμφάνισε κάποια στιγμή και επεισόδια θυμού. Κι αυτό συμβαίνει κυρίως γιατί τα άτομα με κατάθλιψη υποφέρουν συχνά κι από έντονες «εσωτερικές» επικριτικές φωνές του εαυτού τους για την αδυναμία τους να ξεφύγουν από την κατάθλιψη, κάτι που δημιουργεί φαύλο κύκλο με τα αισθήματα αναξιότητας τους , που εύκολα οδηγούν σε θυμό.

Η κατάσταση καραντίνας έχει δημιουργήσει πίεση και άγχος στους περισσότερους. Ο περιορισμός εξωτερικών μετακινήσεων και δραστηριοτήτων , φέρνει σε όλους περισσότερη ενασχόληση μπροστά στην οθόνη (κινητό, υπολογιστής, τηλεόραση) , κάτι το οποίο επιφέρει πρόσθετο στρες. Αυτό προκαλεί πολύ συχνά το Computer vision syndrome (CVS), το οποίο έχει επιπτώσεις και ψυχολογικές και οργανικές.

Η ανθρώπινη μνήμη είναι στο μυαλό των περισσοτέρων η έννοια της ικανότητας ανάδυσής παλιών εμπειριών , η οποία φθίνει με την ηλικία ή εξαιτίας κάποιων συγκεκριμένων ασθενειών. Οι περισσότεροι δηλαδή την θεωρούμε ως στατική και αμετάβλητη, ένα είδος καταγραφής της πραγματικότητας μας, με κάποια μερικά κομμάτια της να ξεχνιούνται. Αρχικά και κύρια , η πραγματικότητα είναι υποκειμενική για τον καθένα. Πολλά άτομα μπορούν να βρεθούν μπροστά στο ίδιο γεγονός, και να έχουν διαφορετικές μνήμες από αυτό. Θυμάμαι μόνο ότι παρατηρώ, και παρατηρώ μόνο ότι με ενδιαφέρει.

Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν επηρεάστηκε σε μικρό η μεγάλο βαθμό από την πανδημία και τις επιπτώσεις της. Η διάρκεια της, από την αρχή της χρονιάς και όπως φαίνεται κι ως το τέλος της είναι ένα διάστημα χρονικό εξαντλητικό για κάθε άνθρωπο. Έχουμε σημαντικές μεταβολές στην καθημερινότητά μας, στην ρουτίνα μας, συμπεριλαμβανομένων των προγραμμάτων εργασίας μας, και ξεκούρασης μας. Αυτές οι αλλαγές έχουν φέρει για πολλούς ανθρώπους και ένα επιπλέον πρόβλημα, αυτό της διαταραχής του ύπνου τους, τόσο σε ποιότητα όσο και σε επαρκή ποσότητα.

Κανένας δεν είναι τέλειος

Όλοι κάνουμε λάθη

Μόνο αν μένεις άπραγος δεν κάνεις λάθος

Από τα λάθη μας μαθαίνουμε

Φράσεις κλισέ, που όλοι μας έχουμε ακούσει όχι μια αλλά πολλές φορές και σε διαφορετικές καταστάσεις. Ίσως τις έχουμε πει και εμείς οι ίδιοι σε φίλους μας που βρέθηκαν σε μια δύσκολη στιγμή.